Stadium, znany także jako Stadio di Torino, otwarto 29 kwietnia 1911 roku z okazji Wystawy Międzynarodowej. Obiekt z turyńskiej dzielnicy Crocetta zbudowano w zaledwie 9 miesięcy. Wzniesiony w stylu neoklasycznym z żelbetu, zdobiony monumentalnymi rzeźbami i kolumnadami, posiadał charakterystyczną eliptyczną konstrukcję.
Obiekt zaprojektowano jako wielofunkcyjny stadion narodowy. W zależności od charakteru imprezy mógł pomieścić nawet 70 000 widzów. Wewnątrz stadionu znajdował się nowoczesny tor służący zawodom kolarskim i motorowym. Odbywały się na nim także prestiżowe krajowe i międzynarodowe konkursy konne. Do 1926 roku korzystało z niego FC Torino.
W 1933 roku reżim Benito Mussoliniego wybudował w Turynie na potrzeby mistrzostw świata w piłce nożnej w 1934 roku nowocześniejszy Stadio Municipale (dzisiejszy Stadio Olimpico Grande Torino). Stadium stracił priorytet i zaczął podupadać, a zniszczenia podczas alianckich bombardowań Turynu spowodowały, że obiekt przestał nadawać się do bezpiecznego użytku. Z powodu braku środków na kosztowną renowację tak ogromnej struktury, stadion został całkowicie zamknięty dla wydarzeń masowych i zburzony tuż po wojnie (w 1946 roku). Na jego historycznych gruntach powstały później budynki Politechniki Turyńskiej oraz obiekty przemysłowe.
(1) 1911. Wyd. nieznane. Wymiary: 8,9*13,9 cm. Nr: ?
(2) 1933. Wyd. Campassi e Diena, Torino. Wymiary: 8,8*13,7 cm. Nr: brak.